سینمای ایران این روزها در سه شهر روسیه هم‌زمان روی پرده رفته است؛ رویدادی که فراتر از یک اکران معمولی، بخشی از برنامه روزهای فرهنگی ایران در روسیه به شمار می‌رود.۱۱ فیلم داستانی و پویانمایی ایرانی در شهرهای مسکو، کازان و آستراخان برای مخاطبان روس به نمایش درآمده‌اند؛ مجموعه‌ای از آثار با ژانرها و موضوعات متفاوت، هم‌زمان، مقام‌های فرهنگی ایران و روسیه از ظرفیت تولید مشترک و گسترش همکاری‌های سینمایی دو کشور سخن گفته‌اند.
جشنواره بزرگ سینمای ایران از هفتم مهرماه در مسکو آغاز شده و برنامه نمایش فیلم‌ها به کازان و آستراخان نیز گسترش یافته است. این رویداد در چارچوب روزهای فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در روسیه برگزار می‌شود. افتتاحیه جشنواره با نمایش فیلم زیبا صدایم کن ساخته رسول صدرعاملی در مسکو برگزار شد و بر اساس گزارش منتشرشده، این فیلم با استقبال مخاطبان روس‌زبان همراه بوده است.
در این رویداد ۱۱ فیلم داستانی و انیمیشن از سال‌ها و ژانرهای مختلف سینمای ایران حضور دارند؛ از آثار تاریخی و زندگی‌نامه‌ای گرفته تا فیلم‌های ماجراجویانه و پویانمایی‌های خانوادگی، در میان آثار حاضر در این برنامه می‌توان به زیبا صدایم کن، محمد رسول‌الله(ص)، موسی کلیم‌الله: به وقت طلوع، خدای جنگ، روز صفر، ناتوردشت، بدون قرار قبلی، نیمه‌شب، ببعی قهرمان، پسر دلفینی ۲ و آخرین داستان اشاره کرد.
اهمیت این رویداد فقط به تعداد فیلم‌های نمایش‌داده‌شده محدود نمی‌شود. حسین دیوسالار، معاون توسعه همکاری‌های علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در مراسم افتتاحیه بر گسترش تعاملات فرهنگی و سینمایی ایران و روسیه تأکید کرده و به تفاهم‌نامه همکاری تهران و مسکو برای تولید فیلم‌های سینمایی مشترک اشاره کرده است. از سوی دیگر، روس‌کینو نیز بر گسترش همکاری‌های سینمایی دو کشور تأکید کرده است. این موضوع می‌تواند نشان دهد که اکران آثار ایرانی در بازارهای خارجی، در صورت استمرار، می‌تواند از یک رویداد مناسبتی به مسیری برای ارتباط حرفه‌ای میان سینماگران و صنعت سینمای دو کشور تبدیل شود.
نمایش هم‌زمان آثار ایرانی در سه شهر روسیه را می‌توان بخشی از تلاش برای توسعه بازار خارجی سینمای ایران دانست. اگر این روند از نمایش‌های مناسبتی فراتر برود و به تولید مشترک، حضور مستمر در جشنواره‌ها، اکران تجاری و ارتباط میان پخش‌کنندگان دو کشور برسد، می‌تواند به ایجاد مسیر تازه‌ای برای معرفی سینمای ایران و دسترسی آثار ایرانی به مخاطبان خارج از کشور کمک کند. در این میان، استمرار ارتباط حرفه‌ای مهم‌تر از برگزاری یک جشنواره منفرد خواهد بود.
